قمر یا ماه در ستاره‌شناسی به جسمی آسمانی گفته می‌شود که گرد جسم آسمانی بزرگتری (سیاره) بگردد. ماه با این تعریف قمر زمین است. سیارات دیگر منظومه خورشیدی هم اقماری دارند. در زبان فارسی گاه «ماه» هم به این مفهوم به کار می‌رود. اما عمدتاً نام ماه، برای قمر زمین در نظر گرفته می‌شود. این ماه‌ها فقط مختص منظومه شمسی نبوده و احتمال می‌رود برای سیاره‌های فراخورشیدی نیز یافت شود.

بیشترین اقمار در منظومه خورشیدی متعلق به سیارات گازی است. بهرام دو قمر به نام‌های فوبوس و دیموس دارد. مهم‌ترین ماه‌های منظومه شمسی عبارتند از:ماه، قمرهای گالیله‌ای(برای مشتری)، تیتان(برای زحل)، تریتون(برای نپتون)